Category: Poezi

Vendi im – Rudolf Marku

Emri yt ende nuk është shkruar.Vazhdon ngjitjen tënde në drejtimin e kundërt të gravitacionit të dashniseNë trajektoren e dhëmbshme të harreses.E di se këtu kujtesa vret më tepër se TerroriO Vendi im i braktisur nga gjuha. Askush nuk na thotë vendin se ku jemi. E prapë vazhdon të ngjitesh në malin mistik të teologjisë së […]

Na janë mbaruar fjalët – Bardhyl Londo

Na janë mbaruar fjalët Na janë mbaruar fjalët.Buzëqeshja ka mbetur në mes të udhës.Ç’të bëjmë?të shkojmë a të mos shkojmë për një kafenë pallat të Kulturës?Tavolinë e zakonshmetej dritares qyteti vishet në muzg.një gote ujë për të dy,kafja jote mbetur përgjysmë,imja pirë me fund.përgjysmë, përgjysmë, përgjysmë,fjala,buzëqeshja,ledhatimi,si dy shina paralele përjetësisht të provuara nga ndarja,përjetësisht nga […]

“Baladë” – Preç Zogaj

BALADË Po flija poshtë lisit hijerëndë,Kur erdhën e më zgjuan: Ngrehu, të do Ana!Muzikë më të bukur s’më kishin ndier veshët. Atë që solli lajmin nuk e pashë.U gjegj me jehonë shpirti: Të do Ana!Një fill drite përshkoi kujtesën, ëndrrat,Dhe malli shpejt u gdhend si fytyrë vajze. Mendja m’u çel si dita: Të do Ana!Qirinj […]

Shembja e një nate dashurie – Poezi nga Xhevahir Spahiu

Ktheva kokën, mbajta hapat:binin tjegullat, binin trarët,binte qielli i një nate dashurie. Atje mbi papafingo, pranë yjeve e pata puthur,shemben yjet tani, bëhen pluhur. Dritare s’ka, ka sy të zgavërt,s’ka mure me plasaritje të etshme,skelete fjalësh në gjysmërresirë,skelete ëndrrash, premtimesh të nesërme. Ngrihet tymi si një mjegull e bardhë,një grusht eshtrash të një nate gërmadhe.Në […]

Në qofsh nga të diturit, bëhu dhe i urtë! – nga Fatmir Muja

Ka taksiratlinjFatkeqë, jo të këqinjKur në gjemba ngulenDhembjes i përulenGjembat nuk i duanMe gjemba jetojnëAs nuk mund t’i nxjerrinPo as t’i durojnëNë qofsh nga të dituritBëhu dhe i urtëÇliroji nga gjembatMos u bëj i ngurtëDija nuk mjaftonPo s’pate urtësiE para pa të dytënËshtë veç fatkeqësiGjembat e nguliturTë gjithë mund t’i nxjerrinPor disa me nxjerrjenMë shumë […]

Poezi nga Mimoza Ahmeti – Dikushi

Poezi nga Mimoza Ahmeti. DIKUSHI Gjyshi im nga babai kish banuar në fshatIshte kryeplakdhe ishte dikushi.Gjyshja ime nga mamajagatuante mirë si për mbretdhe ishte dikushi.Gjyshi im nga mamajae kaloi jetën në burgdhe ishte dikushi.Komshia imee mban shtëpinë pastër si pasqyrëdhe është dikushi.Dikushina ishte një ditë presidentdhe tani është askushi

Back To Top